გოდერძი ჩოხელის რომანი „ადამიანთა სევდა“ სამყაროს, დედამიწას, გუდამაყარს… – ყველაფერს „დალოცვილი მწერლის“ – უხილავი შემოქმედის ხელით დაწერილ დიდ წიგნად წარმოგვიდგენს. ფიქრი სიკვდილ-სიცოცხლეზე, სულის არსზე, კაცისა და უფლის, კაცისა და დედამიწის ურთიერთდამოკიდებულების პრობლემებზე ამ ნაწარმოებს განსაკუთრებულ ღირებულებას სძენს მწერლის მსოფლმხედველობის გასაცნობად.

„ადამიანთა სევდის“ არსს თვითონ გვიხსნის გოდერძი ჩოხელი“

„– რა არის სიცოცლხე?

– სიცოცხლე სევდა არის, ადამიანად ყოფნის ტკბილი სევდა.

– სიკვდილი?

– სიკვდილიც სევდა არის, ადამიანად არყოფნის სევდა.“