„პრაქტიკული გონების კრიტიკა” იმანუელ კანტის მთავარი ნაშრომია მიძღვნილი ეთიკის საკითხებისადმი. მეცნიერული, თეორიული შემეცნება ვერ ხსნის სულის უკვდავებას, ღმერთის, სიკეთის, მშვენიერების იდეას. მათ გასაგებად ადამიანს სხვა უნარი აქვს. კანტი მას პრაქტიკულ გონებას უწოდებს. პრაქტიკულის სფერო, განსხვავებით თეორიულისაგან, შეუცნობადი, თავისთავადი ნივთების სფეროა, რწმენის სფეროა, სადაც შესაძლებელია ადამიანის, როგორც ზნეობრივი არსების თავისუფლების დასაბუთება.